Weaning: Katı Mamaya Geçiş-2


 

 

 

 

 

 

 

“Yeseneee!! Ay içim bayıldı, mıy mıy mıy..” … “Aaa sonra ne geliyooorrr? Çikolatalı pudding!” .. “Bak öbür çocuklar nasıl güzel yiyiyor, yemezsen sana aferin yok.” … “Eda, en iyisi Ipad açalım bak bu sefer de yemedi. Açalım Murat, açalım.”

Evet, ne olmuş böyle yedirdiyseniz çocuğunuzu? Evet kandırdıysanız, rüşvet verdiyseniz, kızdıysanız, kendi saçınızı yolma boyutuna geldiyseniz, ne olmuş yani? Ben yaptım!! Ali 13 aylık olduktan sonra gerektiğinde yerde, gerektiğinde yatakta veya çocuk parkında arkasından kaşıkla koşarak yedirdim. Daha da ötesi kimi zaman o kadar çaresiz ve mutsuzdum ki, haftasonları tüm öğünleri babasına, hafta arası gerekirse yardımcı/ bakıcı ayarlayıp mutfağı öylecene bırakıp nefes alabilmek için dışarı çıktım ve tatillerimizde sabah kahvaltılarını dedesine ve diğer öğünleri anneannesine yedirttim. Ne olmuş yani? İnsanız.. Mükemmel değiliz.. Olmayalım!! Oyungrubumdaki annelere, danışanlarıma da söylüyorum: KENDİMİZE HATA YAPMA İZNİ VERELİM!! İlk defa anne-baba olmanın sorumuluğu ve yükü zaten çok ağır; bir de iç ve dış etkenlerden kendimizi kötü hissetmemizi sağlayacak baskılar peşimizi bırakmıyor.

Çocuklara yemek alışkanlığı kazandırmak, diğer her türlü eğitim alanı gibi uzun soluklu bir süreç. Uyku düzeni gibi her çocuğun ritmi ve karakteri farklılık gösterir. Ancak, “commonsense” dediğimiz sağduyumuz bize genel olarak bebeğimize hangi gıdaları vereceğimizi söyler. Kitaplar ve internette sayısız bir sürü kaynak size katı mamaya nasıl geçeceğinizi, ne gıdalar vereceğinizi anlatır ama asıl eksik yemek alışkanlığı sırasındaki problem davranışları çözme kaynakları.

Ben hem Türk usulü sebze yemekleri / köfte toplu çorbaları / hafif limonlu muhallebileri hem de İngiliz Annabel Karmel’in “Feeding your Baby& Toddler” kitabı ile yolumu buldum. Severek uyguladığım ve kesinlikle tavsiye edeceğim bu kitapta gelenekselin biraz dışında, ama çok kolay uygulanabilecek tarifler bulunuyor. 3 çocuk annesi Annabel Karmel, yemek saatlerinde son derece mızmız olan çocuklarını motive etmek amacıyla bu kitabı yazmış. İlk katı gıda denemelerinden, 7 yaşına kadar haftalık ve hatta saatlik uygulanabilecek  menü örnekleri yoğun zamanlarda hayatımı kurtardı. Maalesef Ingiltere’de birçok alanda olduğu gibi kendi başınızın çaresine bakmayı öğreniyorsunuz. Çocuk doktoru özel ya da devlet, size ne yedireceğinizi söylemiyor. Ve hatta hastalanınca, ishal veya mide bakterisi kaptığında deneyimli bir doktora denk gelirseniz çoook şanslısınız. Bunu şu sebeple söylüyorum: benim bu yazıyı yazmadaki amacım neden yanlış yedirdiğimiz üzerine veya ne kadar sebze eksik kaldığı değil, ancak 13 aylıktan itibaren ortaya çıkabilecek yeme davranış bozuklukları üzerine yazmak. Doğru kaynakları okumak, araştırmak ve yardım almak ama en önemlisi istikrarlı ve dayanıklı olmak birinci & en temel yöntem.

Yazının başında Ali’nin bir aralar sabah kahvaltısını nasıl yediğini gösteren bir resim koydum. Evet, yanlış görmediniz, kürdanla minik adımlarla yiyiyordu. Ali ile öyle zamanlarımız oldu ki, bağımsız ve bireysel olmak adına en sevdiği tostları tükürmeler, yemek masasına koyduğumuzda sanki etini büküyormuşuz gibi cıyaklamalar ve tabii ki tabağı devirip içindekileri yere atmalar yaptı. Her seferinde direk yüzümüzün şekline, gözümüzün derinliklerine ve sesimizin tınısına baktı. Anne ve babası olarak nasıl tepki verdik, ne söyledik ve gözümüzü nasıl devirdik ona odaklandı. Her seferinde dayanıklı olmamız mümkün değildi. Bir gün birimizin kaşları düşmüşken bir başka sefer diğerimiz mutfağa sessiz gözyaşları içerisinde gittik. Ama eşler olarak birbirmizi eleştirmek ve kızdırmak yerine, olayları çözmek için beraber hareket etmeye karar verdik. Yeni ve değişik yöntemler için vazgeçmedik, büyüklerimize danıştık ve kaldığımız yerden “mutlaka birşey işe yarar” dedik. Belli bir konu ile danışanlarım geldiğinde biraz sohbetten sonra diğer kişinin, eşin ne düşündüğünü ve konuya nasıl yaklaştığını bilmek isterim. Eşlerin aynı yolda ilerlemesi ve ortak paydada karar kılmaları çok önemli. Unutulmamalıdır ki, buradaki konu sizin eşinizle olan güç kavganız veya söz üstünlüğünüz değil, bebeğinizin/ çocuğunuzun halledilmesi gereken konusudur.

Yemek alışkanlığındaki zor zamanların bir diğer işe yarar yöntemi değişim geçiren minik bireye izin vermek. İlk tepkilerini daha baştan katı uyarışlarla sınırlamak ve büyük tepkilerle “hatalı” kabul etmek ve fiziksel olarak uyarmak, bebeklerin beyninde otomatik olarak stres hormonu Cortisol’u etkinleştiriyor. Sürekli devam ettirildiğinde, bebeklerin ve çocukların Cortisol seviyelerinin normale dönmesi her geçen sefer daha da uzun sürede oluyor. Sağlıklı olan tepki vermesidir, lütfen buna şaşırmayalım ve kızmayalım. Ne zaman bir davranışı kabul etmemeliyiz, özellikle yemek saatlerinde? 22-23 aylık çocuğumuzun 3 uyarımızdan sonra hala yemeği öfkeyle, sinirle yere atması; size tükürmesi veya şiddet göstermesi halinde. Neden 3 sefer, çünkü ilk sefer bir denemedir. İkinci sefer, uyarınızı alması için bir fırsattır ve son uyarıda istemediğiniz davranışı kesmesi için harekete geçeceğinizi bildirmiş olursunuz.

Bir sonraki yazımda, özellikle örneklerle yöntemleri ve hangi durumlarda nasıl hareket etmeniz gerektiğini detaylı yazacağım. O zamana kadar bana şans dileyin, çünkü şu sıralar Ali’nin yeni tatlar denememek üzerine verdiği mücadeleyi ve haykırışları anlamaya & onu rahatlatmaya gidiyorum 🙂 🙂

 

Bu yazı Yemek Alışkanlığı kategorisine gönderilmiş ve , , , , , , , , , ile etiketlenmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Weaning: Katı Mamaya Geçiş-2 için 1 cevap

  1. Ferda Cobanoglu der ki:

    Eda, Gerçekleri ne güzel bir anlatımla önümüze koyabilmişsin! İçten, anlaşılır ve denenmiş, yaşanmış bir beslenme hikayesi. Senin anlatımın belirgin ip uçları var. Önceleri deneme, sonra biraz tolerans ve nihayet aranızı bozmadan yemek saati düzeni oturtulmaya başlamış. En az miktardan makul miktara çıkış işleri rahatlatmış. Ayrıca anne, baba işbirliği ( araya büyükler girip işleri sulandırsalar da:) ile “Yeme konusu Yemem konusuna” geçmeden sakinlemiş. Kutlarım

Ferda Cobanoglu için bir cevap yazın Cevabı iptal et

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Yorum icin asagidaki soruyu cevaplayin * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.